Winter in my heart

Odkryłam go przypadkiem, jak wszystkie moje muzyczne miłości: Jon Crosby i jego Visual Audio Sensory Theater (VAST). Dlaczego najlepsze i najpiękniejsze projekty trzeba wysupływać gdzieś z undergroundu?
VAST to mieszanka moich ulubionych elementów: rocka, elektroniki i ambientu, wpływów industrialnych i progresywnych, do tego szczypta basów, akustycznej gitary a nawet smyczków. Jest wszystko co trzeba, każdy utwór to od początku do końca inna historia, trochę melancholijna, trochę neurotyczna, świadcząca o dużej wrażliwości artysty.
Na stronie oficjalnej zespołu można ściągnąć w całości niektóre albumy za parę dolarów, z czego ochoczo skorzystałam i w tej chwili delektuję się muzyką z "Turquoise & Crimson".
Pięknie.

drifting away

narysowałam ciebie w sobie
a ty
muszkatołowe włosy w obrączki
na mych nadgarstkach zaplotłaś
i wrosłaś mi w serce

zanim się zatrzymam
na dobre
z niebieskich nitek czerwone wypłyną
namaluję nimi motyle
na twej jasnej skórze
powolną pieszczotliwą kreską

trzepot spłoszony nareszcie ustanie
sen nam czerwone wino poda
deszcz nas rozmyje

oddychać już nie będzie trzeba
gdy w mozaice nieba
na zawsze utoniemy

Get down, get down, little Henry Lee
And stay all night with me
You won't find a girl in this a damn world
That will compare with me



zatańcz ze mną
jeden raz
nikomu nie powiem

Nieboskłon
mi kipi
w kraterze pępka

coraz starsza wersja mojego ciała
rozkłada się z gorąca

nie ubranymi plecami obłaskawiam trawę
i życie co pode mną
Słońce szepcze mi po skórze
a ona rumieni się jak ciasto

zarywa się ziemia
odurzona wiatrem
będzie padać
na łeb na szyję
przed nią
na kolana
jej płaczliwy kochanek

Ectopic Shapeshifting Penance-propulsion

The Mars Volta to według mnie w całości przejaw niesamowitego geniuszu i nadzwyczajnej wrażliwości. Wokal Cedrica, wzorowany podobno na stylu śpiewania Bjork, rozrywa trzewia, teksty przyprawiają o zawroty głowy.

Ostatniej płyty - Octahedron, która premierę miała w czerwcu - jeszcze nie miałam możliwości przesłuchać, na chwile obecną moim numerem jeden jest wciąż pierwszy album "De-loused in Comatorium" z 2003 roku.
Zespół zaczyna trasę koncertową pod koniec sierpnia, najpierw w Stanach, a następnie, pod koniec listopada i w grudniu, da kilka koncertów w Europie. Najbliżej mam do Berlina...

miałam tyle planów

a z każdym mrugnięciem powieki
odchodzę
coraz szybciej
coraz bardziej w ciszy

ósma szesnasta szesnasta ósma
poniedziałek piątek
wiosna jesień zima

dlaczego
nie da się kliknąć pauzy

zakręcam włosy na papiloty
maluję czarne kreski na powiekach
ukrywam zbyt duże biodra
w fałdach koszul
co miesiąc
zwijam się z niezawinionego bólu
oszukuję czas i cudze oczy

wciąż porażona agresją męskiej skóry

stworzona na podobieństwo boga
próbuję być kobietą